Ελευθερία, Αυθεντικότητα, Αφθονία.

Η γυναίκα που είμαι σήμερα ελάχιστα μοιάζει με αυτήν που ήμουν κάποτε. Δεν έφτασα εδώ επειδή η ζωή ήταν εύκολη ή επειδή η αλλαγή ήταν για μένα μια ιδέα. Έφτασα εδώ γιατί, κάποια στιγμή, η επιβίωση δεν αρκούσε πια.

Για χρόνια έζησα μέσα στην ένταση, στην εσωτερική σύγκρουση, στην προσπάθεια να καταλάβω γιατί η ζωή, η αγάπη και η αίσθηση ασφάλειας ένιωθαν τόσο περίπλοκες. Ξέρω τι σημαίνει να ζεις από μοτίβα που δεν βλέπεις ακόμη καθαρά. Η στροφή ήρθε όταν σταμάτησα απλώς να διαχειρίζομαι την ζωή μου και άρχισα να βλέπω τι υπήρχε από κάτω: τον φόβο, την προσκόλληση, την αυτοεγκατάλειψη, τους τρόπους με τους οποίους επαναλαμβάνουμε ό,τι δεν έχουμε ακόμη ελευθερώσει μέσα μας. Αυτό που είδα, το έζησα. Δεν έμεινε ιδέα, έγινε βίωμα.

Γι' αυτό καθοδηγώ έτσι όπως καθοδηγώ. Δεν μιλάω για την ελευθερία σαν θεωρία. Την κρατώ ως κάτι που έχω περάσει. Και σήμερα, ό,τι προσφέρω γεννιέται από εκεί: από την πεποίθηση ότι ο άνθρωπος μπορεί πραγματικά να αλλάξει. Όχι προσποιούμενος κάποιον άλλον, όχι προσπερνώντας τον πόνο, αλλά βλέποντας καθαρά και αφήνοντας όσα δεν τον υπηρετούν πια.